Boudoir fotoshoot, Ik deed dit voor mezelf

Boudoir fotoshoot? Bernadette koos er voor dit aan haarzelf cadeau te doen en dat heeft haar rijker gemaakt. Lees hier hoe Bernadette het hele proces ervaren heeft!

‘En dan is het zover, je bent 30 plus. Sta je waar je had willen staan?  Een vraag die ik me iedere dag wel eens stel. De jaren zijn voorbij gevlogen en je beseft helemaal niet dat je ‘al’ 30+ bent. Je hebt misschien wat minder energie maar dat zal vast komen door de korte nachten die veroorzaakt worden door je eigen gepieker. Thans dat is mijn idee dan maar.  Voor het gemak vergeet ik dat ik er meestal uit ga voor ons zoontje, ik ’s avonds nog alles wil opruimen en klaar wil hebben staan voor de dag erna. Buiten moeder zijn werk ik ook nog 32 tot 40 uur in de week en daarnaast probeer ik ook eens partner, dochter, zus/schoonzus en vriendin te zijn. 

Toen ik me dit alles goed besefte vond ik dat ik mezelf wel eens een cadeautje mocht geven… Iets dat echt helemaal voor mij is. Je kent het gevoel vast wel. Ik wilde dus niet zo’n cadeau dat je voor je verjaardag krijgt en dat 90% van de keren een bon voor een uitstapje of iets dergelijks is omdat dat zo lekker makkelijk is voor de ‘koper’ en de ‘ontvanger’.

Ik wist wel wat ik wilde…ik wilde een boudoir fotoshoot bij Mireille Poeisz.  Maar zou ik het durven? Zou ik dat wel doen? Wat zouden anderen daar van vinden? Tja, het was nou niet iets wat ik makkelijk kon delen dus sparren met anderen ging ook niet. Ik had het ooit wel eens aan mijn man verteld maar ik wilde hem er nu graag mee verrassen dus ook met hem kon niet sparren. Na lang dimdammen, twijfelen en nadenken heb ik de stoute schoenen aangetrokken… Ik ging het doen, punt uit. 

De afspraak met Mireille was gemaakt dus op naar ons eerste kennismakingsgesprek. Ik was gespannen. Het is toch even wennen en je kent elkaar niet, maar het ijs was zo ontdooid. Het was vertrouwd en gezellig, alsof je met een oude vriendin die je al jaren kent gesprekken voerde. Beslissingen werden genomen en we maakten definitief de afspraak. Alles in het geheim want ja, de boudoir fotoshoot moest een verrassing zijn, ook voor mijn man…

Ik voelde me net een puber die ‘stout’ was, maar dat maakte het ook wel weer heel erg leuk.

Ik wilde het delen met vriendinnen maar met wie….? Wie zou het snappen? Wie zou het niet veroordelend accepteren? Ik ging mijn lijstje af, liet het bedaren en ging nog eens het lijstje af. Hmm… ik had niemand om het aan te vertellen. Ik kon het niet delen. Daar baalde ik best wel van want ja, als je het niet aan je vriendinnen kan vertellen aan wie dan wel? 

Weken gingen voorbij en ik ging alleen verder. Achter in de kast begon ik stiekem alvast wat lingerie klaar te leggen, en ik ging op zoek naar accessoires die dan ook weer achter in de kast verdwenen ;)…

Inmiddels was in de voorbereidingstijd van mijn boudoir fotoshoot, Pinterest mijn favoriete verslaving geworden, iedere vrije minuut was ik aan het zoeken naar nieuwe ideeën voor mijn boudoir fotoshoot. Als ik wat gepind had kreeg ik bijna meteen wel feedback van Mireille en een “likeje” was al voldoende. We mailden, appten en chatten er op los!

Uiteindelijk móést ik mijn man wel vertellen dat het om een verassing ging, want mijn telefoon was verboden terrein geworden en mijn agenda idem… het leek soms wel alsof ik een affaire had, zo stiekem stond ik dan thuis in een hoekje even te appen. Gelukkig begreep hij het volledig dus hij liet mij mijn ding doen. 

De dag voor de date… jeetje wat was ik gespannen en van slag! Ik was het hele weekend al zó gespannen… uiteindelijk kon ik er niet meer onderuit vertelde mijn man wat er te gebeuren stond. Ik vertelde mijn plan om een mooie boudoir fotoshoot te gaan doen.
Hij was helemaal enthousiast en vond het geweldig! Daar viel al het eerste blok van me af. Wàt was het fijn dat ik het eindelijk met iemand kon delen. 

De dag was aangebroken en wat was ik gespannen… zonder iets op mijn gezicht en zonder sokken was ik op weg met een tas vol spullen. Jeetje wat voelde ik me naakt toen ik mijn huis uit liep, maar alles voor het goede doel! En maar denken: ‘Als niemand me zo maar ziet…’

Bij aankomst was het net een warm welkom door een goede vriendin die ik na een lange tijd weer eens zag. De koekjes stonden klaar en de koffie werd vers gezet. Er was niets waar het me aan ontbrak en het voelde heel vertrouwd. De tas werd uitgepakt, losse spulletjes werden setjes met mooie lingerie en accessoires en ondertussen was Sandra aan het friemelen en frutselen om mij van mijn ‘just out of bed look’ te ontdoen. 

Het eerste setje lingerie werd aangedaan… ik was klaar, en tjakka… Ja ja… ik maar denken dat het zo makkelijk was. Ik ging dat ‘gewoon’ even doen, punt uit… Nou, niet dus. De zenuwen raasden door mijn lijf. Ik was gezond gespannen  en moest echt even tot mezelf komen. Maarja, wie was die ‘mezelf’. Een beetje onwennig stond ik daar en op aangeven van alle goede adviezen en tips bekoelde ik. Hier en daar werd er een grapje gemaakt en ik was weer in mijn ‘eigen zone’. En wat ben ik lang in die zone geweest!

Het was geweldig… uren aan een stuk gingen we door met foto’s maken en met wat voor resultaat! Zoveel aandacht, zoveel lol en zoveel tijd om mezelf te kunnen zijn op alle manieren. 

En dan ga je na al die uren naar huis. Met een volle tas, een goed gevoel maar figuurlijk met lege handen. Je bent zó intensief bezig geweest dat het echt voelt alsof je een vriendin op het vliegveld afzet voor een langere tijd. Net als de periode vóór de boudoir fotoshoot brak ook nu een periode aan met wachten. Geduld staat niet echt bovenaan mijn lijstje met goede eigenschappen dus ja… ik kon het soms niet laten om nog even een appje te sturen of er al wat foto’s klaar waren.

In die tussentijd ben ik ook na gaan denken over waarom ik het toch met niemand heb durven delen. Eerder had ik gesteld dat ik het niet kon delen met vriendinnen. Ik had dit bedacht met vragen als, wat zullen ze wel niet denken van mij? En gedachtes als ‘ze zullen het wel raar vinden’. 

Al die gedachtes en veroordelingen komen natuurlijk uit mijzelf. Mijn onzekerheid over mijn ‘zijn’.  Nu ruim een half jaar later ben ik nog steeds onzeker en dat gaat natuurlijk niet zomaar weg, maar het gevoel dat ik er mag zijn en trots op mezelf mag zijn dat ik dit heb durven doen blijft nog steeds groeien. Iedere keer nog als ik de foto’s bekijk groeit mijn trots. 

Dit alles had ik niet kunnen bedenken en ook niet alleen kunnen bereiken.  Ik kan iedere vrouw een boudoir fotoshoot aanraden want er is geen beter cadeau wat je jezelf kan geven. 

Ik ben enorm dankbaar voor deze bijzondere ervaring en alles wat het mij heeft gebracht. 

Lieve Mireille en Sandra (red.: Sandra Faassen, visagie en haarstyling), dank je wel dat jullie deze dromen van mij hebben kunnen verwezenlijken met deze bijzondere boudoir fotoshoot. Stiekem helpen jullie mij nog iedere dag een beetje…’

Visagie: Sandra Faassen van Madam S in Oss

Boudoir fotoshoot door Mireille Poeisz

One Comment

  • Sandra Stokmans

    Wat een prachtig verhaal over hoe het is om een boudoirshoot in te gaan! En Bernadette je bent een prachtige vrouw die er helemaal mag zijn!! Wat leuk ij ook de boel op hier op deze website :)!

Post A Comment